അങ്ങനെ ഒരു പുതുമഴക്കാലത്ത് വൈകുന്നേരം കട്ടനും അടിച്ചിരിക്കുമ്പോള് ആണ് പെട്ടെന്നൊരു തോന്നല്.. ഊത്ത പിടിച്ചാലോ!!!
പെട്ടെന്ന് ആണ് എല്ലാ പദ്ധതികളും ആസൂത്രണം ചെയ്തത്, എല്ലാ വിധ വേണ്ടാദീനങ്ങള്ക്കും ഏതു രാത്രിലും ഇറങ്ങി വരുന്ന സുഹൃത്തുക്കള് ഉള്ളപ്പോള് എല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു...
അപ്പ പശുവിനു പുല്ലുവെട്ടാന് തേച്ച് മിനുക്കി വച്ചേക്കുന്ന അരിവാള്, കിണറിന്റെ മുകളില് ഇടാന് വച്ചേക്കുന്ന ഒരു വല, രണ്ട് എമര്ജെന്സി ലൈറ്റുകള്, മീനുകളെ വാരിക്കൊണ്ട് വരാന് രണ്ട് വലിയ ചാക്ക്... അങ്ങനെ എല്ലാവിധ സെറ്റപ്പുകളും ആയി ഞങ്ങള് കണ്ടത്തിലേക്ക് നടന്നു..
"എടാ ഒരു ചാക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞാല് എത്ര കിലോ കാണുമെടാ.."
"ഒരു അമ്പത് കിലോ ഒക്കെ കാണും.. ഹൊ ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ വീട്ടില് എത്തിക്കുവോ.."
"വലിയ വാളയെ ഒക്കെ നമുക്ക് ചുട്ട് എടുക്കാം, പുല്ലന് കറി വക്കുന്നതാ നല്ലത്.."
മീന് കിട്ടിയാല് എന്ത് ചെയ്യണം എന്നോള്ള കാര്യങ്ങള്ക്ക് ഒക്കെ ഞങ്ങള് ഇതിനിടെ ഒരു തീരുമാനം ആക്കി..
അങ്ങനെ ഞങ്ങള് കണ്ടത്തില് എത്തി..
എടാ വേറെ ആരേം കാണുന്നില്ലല്ലോ... കണ്ണന് തെല്ലത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു..
ഇതിനൊക്കെ ആര്ക്കാടാ നേരം , ആരും വേണ്ട അതാ നല്ലത്.. മൊത്തം നമുക്ക് വാരം.. ഉണ്ണി ആര്ത്തിയോടെ പറഞ്ഞു..
കണ്ടം നിറഞ്ഞ് വെള്ളം കിടപ്പൊണ്ട്.. തോടും കണ്ടവും എല്ലാം ഒന്നായിട്ട് ഒഴുകുവാണ്.. ഞങ്ങള് ലൈറ്റ് വെള്ളത്തിലേക്ക് അടിച്ചു,, അടി വരെ ക്ലിയര് ആയിട്ട് കാണാം.. മീനിനെ ഒന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോടാ ഉണ്ണി..
നമുക്ക് നോക്കാടാ.. ഒച്ച വക്കാതിരി.. മീനുകള് പേടിച്ചോടും..
ഞങ്ങള് പിന്നെ പമ്മി പമ്മി നടക്കാന് തുടങ്ങി.. ഒരിടത്തും ഒന്നും കാണുന്നില്ല...
പാതിരാത്രിയിലാണോടാ നിന്റെ ഒക്കെ തപ്പല് എന്ന മട്ടില് തോട്ടിലെ സ്ഥിരം താമസക്കാരായ വാഴക്കാ വരയനും തുപ്പലുകൊത്തിയും ഒക്കെ ലൈറ്റടിക്കുന്നിടത്തുനിന്നും ഓടി മാറി..
കൂരാ കൂരിരുട്ടില് നട്ടപ്പാതിരക്ക് നല്ല ചൂടും പറ്റി എല്ലാവരും ഉറങ്ങുമ്പോള് ഞങ്ങള് കുറച്ച് പേര് തേരാ പാരാ...
എടാ സിറിളെ ഇനി നമ്മള് കാക്കാന് ഇറങ്ങിതാന്നു എങ്ങാനും ആള്ക്കാര് വിചാരിക്കുവോ..
ഒന്ന് പോടാ.. മിണ്ടാതെ നടക്കു..
മണിക്കൂര് രണ്ടായി സമയം രാത്രി ഒന്നര.. ഒരു പരല് മീനിനെ പോലും കിട്ടിയിട്ടും ഇല്ല..
ഞങ്ങള് നിരാശരായി.. കിട്ടിയില്ലേലും വേണ്ടില്ല ഒന്ന് കാണാന് എങ്കിലും പറ്റിയാ മതിയാരുന്നു..
എടാ മീനോ കിട്ടുന്നില്ല, നമുക്ക് തവളയെ പിടിച്ചാലോ... അതാവുമ്പോ ഉറപ്പായിട്ടും കാണുവല്ലോ.. ഐഡിയ എന്റെ ആരുന്നു...
എല്ലാരുടെയും മുഖം വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു..
കണ്ടത്തില് മൊത്തം തവള കരയുന്ന ശബ്ദമാണ്.. ഞങ്ങള് ചാക്കുമായി വീണ്ടും കണ്ടത്തില് ഇറങ്ങി..
അപ്പോളാണ് ഒരു കാര്യം ഞങ്ങള് ശ്രദ്ധിച്ചത്.. ഞങ്ങള് നില്കുന്ന സ്ഥലത്തെ തവളകള് ഒന്നും ഒച്ച ഇടുന്നില്ല..
ഞങ്ങള് മറ്റൊരിടത്തോട്ട് നീങ്ങി.. അവിടെയും അതെ പോലെ തന്നെ..
തവളയുടെ ശബ്ദത്തിന്റെ ഉറവിടം തേടി ഞങ്ങള് കണ്ടത്തില് നടന്നു നടന്നു വലഞ്ഞു..
തളര്ന്ന് ഒരിടത്ത് ഇരുന്നു... എടാ മീനില്ലാതെ എങ്ങനെ വീട്ടില് കേറും... കോട്ടക്ക് മീനും കൊണ്ട് വരും എന്നാ വീട്ടില് പറഞ്ഞെക്കുന്നെ.. എല്ലാര്ക്കും അതായിരുന്നു സങ്കടം.. ലൈറ്റൊക്കെ ഓഫ് ചെയ്ത് ഇരിക്കുമ്പോള് പെട്ടെന്ന്..
പേക്രോം.. പേക്രോം...
ഞങ്ങള് ഇരിക്കുന്നതിന്റെ തൊട്ടു പുറകിന്നു..
പെട്ടെന്ന് ലൈറ്റ് ഓണ് ആക്കി ഞങ്ങള് ചാടി വീണു...
പിടിയെടാ.. തോര്ത്തിട്ട് പിടി.. ചുരുട്ടി എടുക്കു...
ഞങ്ങളുടെ അലറല് കേട്ട് അടുത്തുള്ള വീട്ടുകാര് വരെ എണിറ്റു ലൈറ്റിട്ടു..
എന്തായാലും ഒരു തവളയെ കിട്ടിയല്ലോ...
പൊരിച്ചടിക്കാന് ഉള്ള ഇരയെ ഞങ്ങള് തുറന്നു കണ്ടു ...
ഇത്തിരിം പോന്ന ഒരു പച്ച തവള..
പാവത്തിനെ വെറുതെ വിട്ടാലോ എന്ന് വരെ ഞങ്ങള് ആലോചിച്ചു...
എന്നാലും കിട്ടിയതല്ലേ കളയണ്ട എന്നും വിചാരിച്ച്.. ഞങ്ങള് മടങ്ങാന് ഉള്ള തയ്യാറെടുപ്പായി...
പെട്ടെന്നാണ് ജോയിപ്പന്റെ കണ്ണില് അത് പെട്ടത്..
ഡാ.. ദാണ്ടേ ... നോക്കെടാ...
ടാ പുല്ലനാ,, അല്ലേടാ വാളയാ..
അരിവാള് എടുക്ക്, പെട്ടെന്ന്.. എടാ അത് ചതുപ്പിലോട്ടാ കേറിയെക്കുന്നെ..
കേറി വെട്ടെടാ ... സിറിള് അരിവാള് കൊണ്ട് തലങ്ങും വിലങ്ങും വെട്ടി..
അത്രേം നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ ദേഷ്യം മൊത്തം വെട്ടി തീര്ത്തു..
ടാ ചോര.. വെള്ളത്തില് ചോര..
വെട്ട് കൊണ്ടെടാ.. ഞങ്ങള് ആര്ത്ത് വിളിച്ചു..
ചേറില് നിന്നും തലങ്ങും വിലങ്ങും വെട്ട് കൊണ്ട ചേതന അറ്റ ആ മീനിനെ ഞങ്ങള് പെറുക്കി എടുത്തു...
എല്ലാവരിലും ഒരു യുദ്ധം ജയിച്ച പ്രതീതി..
അഭിമാനത്തോടെ നെഞ്ചും വിരിച്ച് ഞങ്ങള് വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു..
പിറ്റേന്ന് മുളകിട്ട് വറുത്ത ഒരു പീസ് മീനും ഒരു നുള്ള് തവള വറുത്തതും കഴിച്ചപ്പോള് എന്തൊരു ആസ്വാദനം..
എടാ ഈ തവള വറുത്തത് ഒരു സംഭവം തന്നെ ആണല്ലേ..
പിന്നല്ലേ.. തവള കഴിച്ചാല് കുതിരയുടെ ആരോഗ്യം വക്കുമെന്നാ പണ്ടുള്ളവര് പറയുന്നേ...
0 comments:
Post a Comment