ചെന്നൈ സിറ്റിയെപ്പറ്റി ഓര്ക്കുമ്പോള് മനസ്സിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നത് രണ്ട് സംഭവങ്ങള് ആണ്.. പൊരിഞ്ഞ ചൂടും നല്ല മൊരിഞ്ഞ ദോശയും ...
പഠിത്തം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് നാട്ടില് ചെറിയ തരികിട പണി ഒക്കെയായി പുട്ടടിച്ച് നടക്കുമ്പോള് ആണ് ചെന്നൈക്ക് ഒരു പണിക്കോള് കിട്ടുന്നത്.. അതൊരു ഏപ്രില് മാസം ആയിരുന്നു.. ഫോണില് ഇന്റര്വ്യു ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ്, ജോയിനിംഗ് മേയ് ആദ്യം.. പെട്ടിം കിടക്കേം ഒക്കെ എടുത്ത് നമ്മള് ചെന്നൈയില് എത്തി..
എ സി ബസിന്റെ കുളിര്മയില് നിന്നും ഞാന് ചെന്നൈ മണ്ണിലേക്ക് കാലു കുത്തിയപ്പോള് തന്നെ ഇതൊരു തീക്കളി ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി..
നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ചൂടൊന്നും ഒരു ചൂടല്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ നിമിഷം ആയിരുന്നു അത്..
പെട്ടെന്ന് ആരോ ബാഗില് പിടിച്ച് വലിക്കുന്നു.. നോക്കുമ്പോള് ഒരു അണ്ണാച്ചിയാണ്.. ഒന്നല്ല ഒരായിരം അണ്ണാച്ചിമാര് ഒണ്ട്..
ഉകാറുങ്ങെ ഉകാറുങ്ങെ.. എങ്കെ പോണം.. ബസില് നിന്നും ഇറങ്ങിയവരെ തലങ്ങു വിലങ്ങു വിടാതെ പിടിക്കുകയാണ് ഓട്ടോ അണ്ണാച്ചികള്..
കര്ത്താവേ തമിഴിന്റെ എ ബി സി ഡി അറിയത്തില്ല..
കൂട്ടത്തില് തറവാട്ടില് പിറന്നവന് എന്ന് തോന്നിയ ഒരു അണ്ണാച്ചിയെ ഞാന് സെലക്റ്റ് ചെയ്തു.. പ്രൈവറ്റ് ബസ് സ്റ്റാണ്ട് വരെ പോണം എന്ന് ഒരുതരത്തില് അവനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി..
അവന്റെ തല്ലിപ്പൊളി ഓട്ടോ സ്റ്റാര്ട്ട് ചെയ്തു, നേരെ പോയി ഒരു യുടെന് എടുത്ത് ഞാന് നിന്നതിന്റെ നേരെ എതിരെ കൊണ്ടേ വണ്ടി നിര്ത്തിയിട്ട് എന്നോട് ഇറങ്ങാന് പറഞ്ഞു.. എന്നിട്ട് 50 രൂപയും ചോദിച്ചു..
ഇതെന്നാ പോക്രിത്തരം ആണെന്ന് അറിയാവുന്ന ഭാഷയില് ഞാന് അവനോട് ചോദിച്ചു.. അങ്ങോട്ട് വണ്ടി പോകത്തില്ല പോലും, ഇവിടുന്നു ഒരു ഊട് വഴി ഒണ്ടു പോലും.. ഞാന് ഒച്ച എടുത്തപ്പോ അവന് അടുത്തോള്ള അണ്ണാച്ചിമാരെ ഒക്കെ വിളിക്കാന് തുടങ്ങി..
വെറുതെ വന്ന ദിവസം തന്നെ തല്ലു കൊള്ളണ്ടല്ലോ എന്നോര്ത്തു ഞാന് പിന്നെ അതങ്ങ് ഷെമിച്ചു..
നടക്കണ്ട സാഹചര്യം വന്നാലും ചെന്നൈയില് ഇനി ഓട്ടോ പിടിക്കില്ല എന്ന ശപഥവും എടുത്തു..
എ സി ബസിന്റെ കുളിര്മയില് നിന്നും ഞാന് ചെന്നൈ മണ്ണിലേക്ക് കാലു കുത്തിയപ്പോള് തന്നെ ഇതൊരു തീക്കളി ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി..
നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ചൂടൊന്നും ഒരു ചൂടല്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ നിമിഷം ആയിരുന്നു അത്..
പെട്ടെന്ന് ആരോ ബാഗില് പിടിച്ച് വലിക്കുന്നു.. നോക്കുമ്പോള് ഒരു അണ്ണാച്ചിയാണ്.. ഒന്നല്ല ഒരായിരം അണ്ണാച്ചിമാര് ഒണ്ട്..
ഉകാറുങ്ങെ ഉകാറുങ്ങെ.. എങ്കെ പോണം.. ബസില് നിന്നും ഇറങ്ങിയവരെ തലങ്ങു വിലങ്ങു വിടാതെ പിടിക്കുകയാണ് ഓട്ടോ അണ്ണാച്ചികള്..
കര്ത്താവേ തമിഴിന്റെ എ ബി സി ഡി അറിയത്തില്ല..
കൂട്ടത്തില് തറവാട്ടില് പിറന്നവന് എന്ന് തോന്നിയ ഒരു അണ്ണാച്ചിയെ ഞാന് സെലക്റ്റ് ചെയ്തു.. പ്രൈവറ്റ് ബസ് സ്റ്റാണ്ട് വരെ പോണം എന്ന് ഒരുതരത്തില് അവനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി..
അവന്റെ തല്ലിപ്പൊളി ഓട്ടോ സ്റ്റാര്ട്ട് ചെയ്തു, നേരെ പോയി ഒരു യുടെന് എടുത്ത് ഞാന് നിന്നതിന്റെ നേരെ എതിരെ കൊണ്ടേ വണ്ടി നിര്ത്തിയിട്ട് എന്നോട് ഇറങ്ങാന് പറഞ്ഞു.. എന്നിട്ട് 50 രൂപയും ചോദിച്ചു..
ഇതെന്നാ പോക്രിത്തരം ആണെന്ന് അറിയാവുന്ന ഭാഷയില് ഞാന് അവനോട് ചോദിച്ചു.. അങ്ങോട്ട് വണ്ടി പോകത്തില്ല പോലും, ഇവിടുന്നു ഒരു ഊട് വഴി ഒണ്ടു പോലും.. ഞാന് ഒച്ച എടുത്തപ്പോ അവന് അടുത്തോള്ള അണ്ണാച്ചിമാരെ ഒക്കെ വിളിക്കാന് തുടങ്ങി..
വെറുതെ വന്ന ദിവസം തന്നെ തല്ലു കൊള്ളണ്ടല്ലോ എന്നോര്ത്തു ഞാന് പിന്നെ അതങ്ങ് ഷെമിച്ചു..
നടക്കണ്ട സാഹചര്യം വന്നാലും ചെന്നൈയില് ഇനി ഓട്ടോ പിടിക്കില്ല എന്ന ശപഥവും എടുത്തു..
0 comments:
Post a Comment